سؤال:

چگونه حوادث آينده در پيشگاه خدا حاضر است؟

پاسخ:

« گذشته، حال و آينده » ساخته فكر و وجود محدود بشر است. زيرا وجود ما هم از نظر « زمان » و هم از نظر « مكان » محدود است. محدود بودن ما از نظر مكان، مفاهيم « دور و نزديك » را براي ما به وجود آورده. آيا اگر وجود ما تمام جهان را پر كرده بود، دور و نزديك براي ما مفهومي داشت؟!

همچنين محدود بودن ما از نظر « زمان، گذشته و حال و آينده » را در مغز ما ترسيم مي كند. « حال » زماني است كه ما در آن زندگي مي كنيم و « آينده » زماني است كه بعد از ما مي آيد و « گذشته » زماني است كه قبل از ما بوده؛ يعني در همه جا مقياس وجود ماست.

لذا آنچه براي ما « زمان گذشته » است، براي كساني كه يك قرن پيش از ما مي زيسته اند، « زمان حال » و براي كساني كه دو قرن پيش بوده اند، زمان « آينده » بوده است! بنابراين براي وجود بي نهايتي كه در هر زمان و مكاني هست، اين مفاهيم ابداً معني ندارد و او گذشته و آينده را مانند حال مي بيند و مي داند.

اينكه مي گوييم: حوادث آينده الان وجود ندارند؛ صحيح است. زيرا « الان » اشاره به زمان حال است كه ما در آن زندگي مي كنيم. ولي اين دليل بر آن نيست كه آينده حتي در ظرف خود وجود ندارد، بلكه هر موجودي در ظرف خود وجود دارد.