مظلوميّت امام حسين عليه السلام
در زمان ستمشاهى رضاخان، روضه خوانى ممنوع بود، پدران ما از مجالس روضه خوانى مخفى ومحرمانه خاطرات جالبى تعريف مى كردند.
يكى از بزرگان مى گفت: در قم زيرزمين هاى خانه ها را بهم متّصل كرده بودند و مخفيانه در ساعتى خاص جمع مى شدند و روضه مى خواندند. روزى آيت اللّه خوانسارى در راهرو يكى از زيرزمين ها آنقدر گريه كرد كه غش كرد ومى فرمود: چقدر امام حسين عليه السلام مظلوم است كه ما نمى توانيم حتّى علنى برايش اشك بريزيم!
تعظيم شعائر
خداوند توفيق داد چند سال روز عاشورا در كربلا بودم. در آنجا رسم بود در روز عاشورا خيمه هايى بپا مى كردند و غروب عاشورا آتش مى زدند. پرسيدم: آيا اين كار اسراف نيست؟ گفتند: اگر بخواهيم خاطرات وحشى گرى بنى اميه و مظلوميت اباعبداللّه الحسين عليه السلام را به خوبى نمايش دهيم، خرج دارد و اين تعظيم شعائر است.
عجب شباهتى
كامل حسين، معاون صدام حسين به سربازان خود گفته بود كه به اوّلين كسى كه گلوله اى به سمت حرم امام حسين عليه السلام شليك كند، 1000 دينار جايزه مى دهم !!
بياد سخن عمر سعد افتادم كه گفت: به اوّلين كسى كه به سوى حسين تير بيندازد، 1000 دينار جايزه مى دهم.
عوامى گرى
مرحوم آيت اللّه العظمى بروجردى به عزاداران هيئتى فرمودند: بعضى از كارهاى شما هنگام عزادارى خلاف شرع است، انجام ندهيد. آنها گفتند: سالى 360 روز ما مقلّد شما هستيم، سالى چند روز هم شما مقلّد ما باش!
روضه حضرت ابوالفضل عليه السلام
زمستان 57 بود و هوا بسيار سرد و نفت بسيار كم بود. شب عاشورا به مجلسى رفتم و خواستم روضه حضرت ابوالفضل را بخوانم. با اينكه معمولاً روضه نمى خوانم روضه را اينگونه بيان كردم و گفتم:
شما سالهاست كه روضه ابوالفضل را شنيده ايد، ابوالفضل دستهايش را زير آب برد و خواست آب بنوشد، ديد ديگران عطش بيشترى دارند، آب نخورد و به ديگران داد. شما هم كه آمدى روضه ابوالفضل، اگر نفت دارى و همسايه ها از سرما مى لرزند، نفت را در بخارى همسايه بريز.
مردم متحيّر بودند با اين روضه من بخندند يا گريه كنند!
برگرفته از خاطرات استاد قرائتى
