امیرالمؤمنین (ع) در روایتی فرمودند: « چشمي كه گریان نباشد، برکت ندارد. »
از روایات بسیاری استفاده مي شود كه يكي از علائم قساوت قلب خشكي چشم است و ما باید در رفع قساوت قلب بكوشيم كه در دعا داریم كه (اللهم اني اعوذبك من عين لاتدمع ....) خدایا پناه مي برم به تو از چشمي كه نمي گريد و اشک آن جاری نمي شود. البته بايد توجه كرد كه هر چشمي كه خشک است، حتماً از قساوت نیست، بلکه علل دیگر مي تواند داشته باشد.
در روايات اهل بیت (ع) علل گوناگونی براي قساوت قلب ذکر شده كه به عنوان نمونه به بعضی از آنها اشاره مي شود:
1) زیاد سخن گفتن در غير ذکر خدا
2) زیاد گناه کردن
3) آرزوی زیاد نمودن
4) گوش دادن به لهو
5) شكار نمودن
6) نگاه کردن به بخیل
7) جمع نمودن مال
8) هنگام دفن خویشان، خاك روي آنان ریختن
9) عبادت را ترك نمودن
10) همنشینی با افراد گمراه در دين و ستمگران
11) همنشینی با افراد فرو مايه و پست
12) خنده زیاد
در مورد جلا دادن قلب و رفع قساوت آن، راههايي از طرف ائمه اطهار (ع) به ما رسيده است. از جمله عبارتند از:
1) به ياد مرگ بودن
2) پند و اندرز
3) تفکر در آیات الهی و قیامت و احوال خویشتن
4) همنشینی با علماء و بهره بردن از آنان
5) معاشرت با افراد ارجمند و اهل فضل
6) گفتگوی علمي
7) اطعام تهيدستان
8) دست بر سر یتیمان كشيدن و مهربانی با آنان
9) ذکر خدا گفتن و ذکر فضایل و مناقب و مصائب اهل بيت (ع)
10) قرائت قرآن
11) استغفار










